باز کردن در خانه با جعبه جادو!

By | آبان ۱۶, ۱۳۹۲
back باز کردن در خانه با جعبه جادو!
باز کردن در خانه با جعبه جادو!
 باز کردن در خانه با جعبه جادو!
۱۶۵۹۱۰ -۱۵ آبان ۱۳۹۲
زمانی را تصور کنید که هر تلویزیون محتوای دلخواه بیننده‌اش را در اختیار وی بگذارد و پیشرفتش تا جایی ادامه پیدا کند که کنترل‌ چراغ‌های خانه و در و پنجره‌ها را برعهده بگیرد و از این طریق خانه‌ها را هوشمند سازد.

 اختراع سال ۱۹۲۶ “جان لوگی برد” که بسیاری آن را جادویی می‌دانستند، یک چهارم از وقت بیداری مردم جهان را به خود اختصاص داده است. اما این پایانی برای تلویزیون نیست چراکه با پیشرفت دنیای فناوری، جعبه جادو هم خواستار تعامل با انسان‌ها شده و با ورود تلویزیون‌های هوشمند که در کنار آن بستری موسوم به IPTV قرار گرفته است این شانس، بیش از پیش افزایش پیدا می‌کند.

گاهی فرد در پایان روزی پرمشغله و برای خلاصی از شلوغی‌ها و سرگرم شدن، تلویزیون را روشن می‌کنند و با بالا و پایین کردن شبکه‌ها سعی بر این دارد تا موضوعی باب میل خود پیدا کند. اما دریغ از یک برنامه که با سلیقه‌اش سازگاری داشته باشد.  حال زمانی را تصور کنید که تمامی معادلات تغییر کند و تلویزیون برنامه‌ای را به مخاطبانش ارئه ‌دهد که دقیقا باب میل آن‌هاست و دیگر خبری از فشار دادن دکمه‌های کنترل و بالا و پایین کردن شبکه‌ها نباشد.

در حقیقت دنیای تلویزیون‌ها در حال حرکت به سمت ایجاد یک تعامل بین مخاطبان و مرکز تهیه و پخش برنامه‌های تلویزیونی است. حال این ارتباط، به پخش برنامه‌های دلخواه مخاطب و جلب رضایت او ختم می‌شود که این حرکت آغازی بزرگ برای کلید خوردن طرحی به نام تلویزیون‌های تعاملی است. تلویزیون‌های تعاملی علاوه بر مسیری که شبکه‌های تلویزیونی برای پخش برنامه‌های خود به کاربران ارائه می‌دهند مسیری بازگشتی برای مخاطبان درنظر گرفته که از این طریق بتوانند نظرات خود را با رسانه‌ها به اشتراک بگذارند.

کافی است برای پی بردن به نوع کارکرد تلویزیون‌های تعاملی، زمانی را تصور کنید که هر تلویزیون محتوای دلخواه بیننده‌اش را در اختیار وی بگذارد و پیشرفتش تا جایی ادامه پیدا کند که کنترل‌ چراغ‌های خانه و در و پنجره‌ها را برعهده بگیرد و از این طریق خانه‌ها را هوشمند سازد. اما بهتر است از سرعت خیال‌بافی‌هایمان بکاهیم و سفری به دنیای IPTV ها که بخشی از تلویزیون‌های تعاملی به شمار می‌آید داشته باشیم؛ در حقیقت IPTV بوسیله پهنای باند شبکه به کاربران امکان تماشای تلویزیون را می‌دهد.

حال این اتصال می‌تواند به وسیله تلویزیون‌های هوشمند امروزی بدون هیچ دستگاه جانبی صورت پذیرد و یا با استفاده از گیرنده‌ای خاص این امکان را برای مخاطبان مهیا کند. کاربران می‌توانند از طریق این فناوری هم تصاویر تلویزیونی زنده و هم تصاویر تلویزیونی ذخیره شده که روی این بستر ارائه می‌شود را تماشا کنند. علاوه بر این موضوع مخاطبان می‌توانند شبکه‌های مورد علاقه خود را که در گذشته برای تهیه آن‌ از طریق ماهواره مجبور به پرداخت هزینه‌های زیادی بودند با قیمت پایین‌تر تماشا کنند.

اما تمام امکانات IPTV ها به اینجا ختم نمی‌شود، برای درک بهتر موضوع کافی است خود را در حین تماشای یک مسابقه‌ی فوتبال تصور کنید. اگر در گذشته نیازمند صدای گزارشگر بودید تا متوجه شوید چه کسی گل اول بازی را به ثمر رسانده، در IPTVها به راحتی می‌توانید اطلاعات تمامی بازیکنان را دراختیار داشته باشید و یا حتی زاویه‌ی دوربین را به زاویه‌ی مورد علاقه خود تغییر دهید.

با ورود IPTVها دیگر نیازی به دست گرفتن کنترل و نظارت بر فرزندانتان نخواهید داشت چرا که این فناوری جدید امکان کنترل تلویزیون از راه دور را برای کاربرانش مهیا می‌کند. نباید این موضوع را فراموش کنیم که همه چیز در مورد IPTVها چندان هم شیرین و لذت‌بخش نیست برای مثال ایجاد یک قطعی کوچک و یا اختلال در شبکه پهنای باند آن هم در لحظه اوج یک مسابقه فوتبال می‌تواند کاربر را بیش‌تر از هر چیزی خشمگین کند. البته درصورتی که زیرساخت چنین طرحی فراهم شده باشد نباید چندان نگران چنین موضوعاتی بود.

علاوه بر این عده‌ای از کارشناسان در گذشته بحث‌های امنیتی را در رابطه با IPTVها مطرح می‌کردند که به نظر می‌رسد با اقدامات انجام شده در این زمینه و ورود پروتکل‌های امن به این شبکه‌ها چنین مشکلاتی برطرف شده باشد.

درحقیقت IPTVها امکاناتی فراتر از یک تلویزیون ساده به بینندگانشان ارائه می‌دهند. کاربران در کنار تماشای تلویزیون می‌توانند به آرشیوی که شبکه‌ها در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد دسترسی داشته باشند و یا درحین تماشای تلویزیون به مطالعه اخبار، گوش دادن به موسیقی، بازی به صورت آنلاین، گشت و گذار در شبکه‌های اجتماعی و استفاده از امکانات متنوع دیگری بپردازند.

البته به نظر می‌رسد در ایران تا ارائه چنین سرویس‌هایی فاصله زیادی داشته باشیم زیرا اگرچه مسوولان مخابراتی کشور از آماده بودن زیرساخت‌های ارتباطی برای ارائه این سرویس خبر داده‌اند، اما تاکنون شاهد ارائه IPTV نبودیم. عده‌ای دلیل به ناتمام بودن چنین پروژه‌ای را کم کاری سازمان صدا و سیما برای تولید محتوا در این بستر عنوان می‌دانند.

در کنار این قضیه باید به یاد داشت که اگر چنین طرحی در کشور به اتمام برسد تنها در سطح شبکه ملی اطلاعات خلاصه می‌شود. این درحالی است که کاربران در سایر نقاط دنیا با استفاده از بستر اینترنت می‌توانند به شبکه‌های جهانی همچون France 24، DW، Euro News، NASA TV، Al Jazeera و گزینه‌های دیگر دسترسی داشته باشند.

درهر حال باید منتظر ماند و دید که آیا روزی کاربران در ایران هم می‌توانند برنامه مورد علاقه خود را انتخاب کنند و با صاحبان رسانه‌شان در ارتباط باشند، یا شاید ما به سرعت درحال بافتن کلافی هستیم که که اتمام آن پی در پی به سال‌های آینده موکول می‌شود چراکه قرار بود پروژه IPTV در کشور تا پایان سال ۹۱ به اتمام برسد.